Na co dzień, gościł kiedyś tylko na zamożnych stołach. W zwyczajnych domach traktowany był wyjątkowo i pieczono go tylko na szczególne okazje. Z kolei, u mojego męża w pracy gdy „ktoś szedł na makowca”, wiadomo było, że idzie uchylić rąbka tajemnicy prezesowi z tego, co ostatnio wydarzyło się w pracy…

Pomimo wielkiej słabości do maku, w mojej kuchni nie jest on zbyt częstym gościem. Pojawia się rzadko, za to obowiązkowo i niezmiennie zawsze bez rodzynek! W zamian do masy makowej, dodaję garść posiekanych orzechów włoskich lub migdałów.

W ostatnim czasie piekę makownik bez masła, mleka krowiego i jaj. Czy taka nowsza, wegańska wersja tradycyjnego makowca może smakować równie dobrze? Sprawdziłam na własnym podniebieniu i gorąco polecam!

1. Mleko podgrzewamy razem z przyprawami, dodajemy mielony mak i chwilę gotujemy do napęcznienia. Na samym końcu dodajemy płatki migdałowe i mieszamy.
2. W rondelku podgrzewamy mleko razem z cukrem, dodajemy drożdże i je rozpuszczamy. Do powstałej masy dodajemy kilka łyżek mąki, by uzyskać konsystencję podobną do śmietany. Rozczyn nakrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około 10 minut.
3. Mąkę ziemniaczaną rozpuszczamy w trzech łyżkach zimnej wody, łączymy z drożdżami i dokładnie mieszamy, dodajemy olej i łączymy z przesianą mąką. Całość dokładnie wyrabiamy. 
4. Gotowe ciasto przekładamy do dużej miski i pozostawiamy do wyrośnięcia na około 40 minut w ciepłym miejscu. 
5. Ciasto zawijamy w rulon i przekładamy do foremki, lub na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Pieczemy 45 minut w 180°C. Wyciągamy z formy po ostudzeniu i dekorujemy. Smacznego!

Artykuł Nie taki makowiec straszny… pochodzi z serwisu Cukier i Puder.